A-TRA さんのプロフィールA-TRA's spaceフォトブログリストその他  |  ツール ヘルプ |
|
9月15日 ชีวิตวนเวียนวันนี้ตื่นมา8โมงเช้า มาปิดนาฬิกาปลุก แล้วนอนต่อ แป่ว!!!!!!
ช่วงนี้อารมณ์ขี้เกียจเข้าสิง
ไม่ยอมออกซักที เป็นมาตั้งแต่เกิด 5555
ขี้เกียจไปหมด ขี้เกียจไปเรียน ขี้เกียจพูดคุยกะผู้คน
ขี้เกียจฟังอะไรหลายๆอย่าง
เอ้อ!!! ขี้เกียจอะไรอีกไม่รู้ จำไม่ได้ -*-
เมื่อวานเพิ่งไปหาพี่ชุมา ไม่ได้ไปเจอพี่เค้าหลายวันละ 2 สัปดาห์ได้มั้ง
เพราะเกิดจากอาการไม่อยากพบเจอกับผู้คนนี่แระ
เป็นไรมากป่าววะเนี้ยะตู
เมื่อวานนั่งแปลผลแลบ SPSS เสร็จก็เกือบตี1
แต่...แส-- FTP ดันเข้าไม่ได้อีก จะโทษใครวะเนี้ยะ
พี่กร ช่วยด้วยยยยยย!!!! เพราะมันเป็นงานป๋านวยอ่ะ ต้องส่งตามเวลาเป๊ะ
แต่ว่ามัน something's wrong คร้า
ใกล้สอบแล้วงานไม่เสร็จซักที หนังสือก็ยังไม่ได้อ่าน
โอ้วววว!!!!! แม่เจ้า วงเวียนชีวิตกำลังจะกลับมา
เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา พาอ้อไปหาหมอที่ โรงพยาบาลรามา
เหอะๆๆบอกอ้อว่า ให้ปลุกด้วยนะตอนตี5 ถ้าไม่ตื่นก็ใช้เท้าสะกิดได้เลย
ปรากฏว่า...เพื่อนแอบเกรงใจ ให้ตื่นเองซะงั้น ตื่น 8 โมง
โอ้ว!!! จอร์จ ไปถึงโรงบาลแผนก หู-คอ-จมูก เวลา 11.05 น.
พี่พยาบาลบอกว่า...วันนี้ไม่มีคิวตรวจแล้วค่ะ ง่ะ เวงกรรมของใครกันเล่า
เลยบอกว่าขอตรวจคลีนิคพิเศษก็ได้ค่ะ แต่ต้องรอถึง 16.30 น. นะ
ง่ะ เหงื่อตก - -" รออีกครึ่งวันเหรอเนี้ยะ เซร็งหว่ะ แต่จะโทษใครได้วะ
เลยไปนั่งรอหมอที่ century เหอะๆๆ มันเกี่ยวมั้ยนั่น ไปนั่งหลับรอหมอค่ะ
และก็ไปทานข้าวเที่ยงกะใครบางคน...
อ้อตรวจเสร็จ พร้อมทั้งรับยาประมาณเกือบทุ่มนึง ถึงห้องก็เกือบ2 ทุ่ม
หวังว่าอ้อคงหายเร็วนี้นะ ^^
ปล. เกือบหัวใจวายตายคาโรงพยาบาล เพราะว่าไปแอบกินนักศึกษาแพทย์ 5555
มีความสุข หายใจแทบไม่ทัน เลือดกำเดาไหลไม่หยุด อิอิ เพราะว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่เค้าเลิกเรียนพอดี
เฮ้อ ตกลงว่าจะดีใจว่าเสียใจวะเนี้ยะ ที่อยู่รอหมอทั้งวัน
ไปละ ชีวิตวนเวียน เบื่อกับการนั่งหน้าคอม 9月6日 ติส...แตกไม่ได้อัพสเปซมาชาตินึงละ เพราะว่า....ชีวิตวุ่นวาย ว้าวุ่น เบื่อและเซร็ง
โดยเฉพาะเรื่องเรียน เพราะว่ามีงานส่งตลอดบวกกะต้องพรีเซนต์เกือบทุกวิชา
เฮ้อออออออ.........-"- เพิ่งได้พักวันนี้แระ เลยแวะไปหาเพื่อน
เพราะว่าจะไปกินแหนมเนือง 55555 เห็นแก่กินอีกละ
ไม่ใช่หรอกก็บังเอิญโทร.ไปวันที่มันจะกลับจากบ้านนอกพอดี เลยให้มันซื้อมาฝาก
กินกันอยู่2คน แต่ทำไมกับข้าวมันเยอะยังกะกินกันเป็น 10 หว่า....
กินเสร็จ ไปไหนไม่เป็น เพราะอิ่มมากกกกกกกกกกกกก!!!!
เพื่อนด่า...แม่งหิวก็บ่น อิ่มก็บ่น แสรดดดด!!!!
เออดิก็มันอิ่มจริงๆนี่นา
พอกินเสร็จก็รอเวลาให้ย่อยนิดนึง ไปดูหนังต่อรอบ 5 ทุ่ม หุหุ
เพื่อนยังเลี้ยงอีก 55555 ทำยังกะเป็นแฟนกันเลยเน้อ อิอิ
แต่ที่จริงไม่ใช่นะ ไม่เอามัน 5555 และมันก็ไม่เอาเราด้วย
กลับมาเกือบตี1 เกือบหลับคาโรงหนังแล้วอ่ะ
พอเช้า...มันมาบ่นอีกว่า.......
แมร่งนอนห่าอะไรวะ เตียงตั้งกว้างนอนเบียดกรูอยู่ได้
แหะๆๆ ใครจะรู้วะ ว่านอนเบียดมึงอยู่
ทำไมมึงไม่ถีบกรุให้ออกห่างๆมึงวะ 5555
พออาบน้ำเสร็จเพื่อนก็อันเชิญ ไปทานข้าว 5555 ดีแท้
จัดสำรับให้เสร็จสรรพ เหลือแค่ป้อนให้แค่นั้นเอง ^^
และเพิ่งกลับมาถึงห้องเนี้ยะ......กลับมาสู่ชีวิตเดิมๆ
บรรยากาศเดิมๆ อารมณ์เดิมๆ
เด๋วต้องทำงานส่งเจ๊นันอีก เบื่อจิต งานน่าเบื่อ ซ้ำซาก
หลังจากที่ส่งงานป๋านวยไปแล้วก็โล่ง มากมาย
แต่พอถึงวันที่จะพรีเซนต์ก็....ไม่อยากคิดว้อยยยยย!!!!
ไปละ 8月27日 ฤดู...เมารักไม่ได้อัพสเปซบ่อยเหมือนแต่ก่อนเพราะ...busy mode ค่ะ
งานยุ่ง งานเยอะเต็มไปหมด ตั้งแต่กลับมาจากธรรมศาสตร์
เคลียร์งานแทบไม่ทัน ก็พรีเซนต์ 3 วิชา รวด
SA -- กะว่าจะดรอป...แต่ไม่เอาดีกว่า เถือกๆเรียนกันไป
Logistics -- เพิ่งรู้ตอนวันเสาร์เย็นๆว่าจะพรีเซนต์วันอาทิตย์เช้า ปั่นไม่ทันค่ะ แต่....
พี่อาร์มโทร.มาบอกตอนเช้า 9 โมง
บอกว่าพี่เค้าไม่สบายม่สบายไม่ต้องมาเรียนนะคะ -"-
หุหุ สบายไปอีกวัน
จากที่นัดกันไว้กะเพื่อนๆ ว่า เพื่อนอ้น want อย่างแรง
ไม่รู้ว่ามันเป็นอะไร แต่ดูจากสถานการณ์แล้วน่าจะ...เมารักค่ะ
อืม...ไม่เคยเห็นมันกิน เพราะมันเป็นพวกชีวจิตจ๋า น้ำอัดลมก้ไม่กิน
แต่เมื่อคืนมันเอาหมด ทั้งเหล้า ทั้งโค้ก เหอะๆๆ พอสร่างมึงต้องสวนตู-แน่ๆมึง
ขำอ้นมัน เมาแล้วโวยวาย นิสัยไม่ดีหว่ะ 5555++
แต่เราไม่ได้เมานะ (มี spirit) แค่เพรียวค่ะ โค้กเพรียวทั้งคืน 3 แก้ว
หนุกหนานค่ะ เพราะว่าโต๊ะข้างๆ แดนซ์กระจาย 555++
แต่แดนซ์ไม่เป็นไง เลยได้แต่มอง มอง และก็มอง ในใจนี่แอบหื่นด้วย
เกือบแระ เกือบไปเสนอหน้าที่โต๊ะเค้ากะเบ็นซ์ อ่ะ แต่ไม่เอาดีกว่า...
เด๋วกลัวโดน เพราะเค้าเต้นกันแบบนัวเนียมากมาย 555+
ขากลับ ซ้อน4ไปส่ง สุ อ้น และก็ดวน เพื่อนสุ เหอะๆๆ ทำไปได้
แล้วก็กลับมารับ นุ้ย กะ ออย ไปส่งที่หอมันอีก
(กูเป็นไรกะพวกมึงวะ...ต้องคอยรับคอยส่งเนี้ยะ)
เมื่อเช้าไอ้น้องบีมาหา น้ำตาท่วมจอมาเลยทีเดียว
เห็นแล้วตกใจเลย...เฮ้อ ความรักไม่ได้น่ากลัว แต่เราทำให้มันน่ากลัวต่างหาก
ความรักมันมีวาระของมัน มีวาระมาและ อาจจะ มีวาระไปก็ได้ ใครจะรู้
แต่เอาใจช่วยอีกแรงนะคะ มันอาจจะทำใจยาก แต่ซักวันเราจะอยู่ได้ด้วยตัวเราเอง
ซึ่งเค้าคนนั้นอาจจะไม่มีความสำคัญกะชีวิตเราอีกต่อไปเลยก็ได้
มันก็แค่เรื่องเมื่อวานค่ะ
ปล. อ้อม แฟนมึงหน้าตาหื่นหว่ะ กูไม่ยอมนะเนี้ยะ ที่เค้าหน้าตาหื่นกว่ากู 555555++
ไปแระ ไปปั่นงานต่อ เบื่อชิ....
8月20日 กลับมาสู่ชีวิตเดิมๆ กลับมาสู่จุดเริ่มต้น 555
หลังจากไปปฎิบัติภารกิจฟิชโช ไปเหล่นักกีฬามา2สัปดาห์เต็มๆ 5555
แต่ไม่ได้เหยื่อกลับมาซักราย -"-
เหนื่อยมากมายเพราะว่าคุยกันไม่รู้เรื่องพูดกันคนละภาษา
แต่ก็หนุกดี รักอาม่าจังเลยยยย ^^
ก็นะ เค้าพูดภาษามองโกเลียกะรัสเซีย เราก็พูดภาษาอังกฤษแถมสำเนียงไทยอีก 555
ก็พา อาม่า ไปซื้อกล้อง โทรศัพท์มือถือ แฟรชไดร์ เสื้อผ้า เหอะๆๆ คิดตามนะ
กว่าจะสื่อสารกันได้แต่ละอย่างต้องเขียนลงสมุด วาดรูป ไม่ก็แสดงท่าทาง
เหมือนเล่นเกมส์ใบ้คำเลยทีเดียว ฮามากมายโดยเฉพาะไอ้นุ้ย เหอะๆๆ ทำไปได้
เด๋วคืนนี้ต้องไปส่งเค้ากลับประเทศแล้ว
ได้ตังค์มาก็กะจะเอาไปเที่ยว 555 มีความสุข ไปภูกระดึงนะ ใครจะไปด้วยแจ้งความประสงค์ด่วน
แต่กลัว...กลัวฝนตกใช่มะออย -*-
สัมมนาก็ยังไม่เสร็จแต่คาดว่าไม่เกินวันนี้แน่นอน เพราะต้องส่งแล้ว แป่ว!!!!!
กลับมาสู่ชีวิตวนเวียน วังวนเดิมๆ ตื่น ไปเรียน ทำงานดึกดื่น เฮ้ออออ!!! ง่วง (มันเกี่ยวป่าวเนี้ยะ)
ถึงบางคน...
ดูแลตัวเองด้วยนะคะ ช่วงนี้ป่วยบ่อยจัง ว่างๆก็ออกกำลังกายบ้างนะ ไม่ใช่มัวเล่นแต่เกมส์ -"-
พักผ่อนมากๆ กินมากๆ (ไม่ได้จิเด๋วพุงจะยื่น 555) ^^
Take care นะคะ หายไวๆ
Love you จุ๊บๆ ^^
8月6日 ^^Mode ---->> Happy In Love ค่ะ
ช่วงนี้อยู่ในโหมด In Love ^^ อยากถาม...ก็ตอบ(ในสเปซเท่านั้นนะคะ)
เมื่อวานไปดูหนัง--กินข้าวกะที่รักมา หุหุ อิ่มมมม!!! แอบง่วงอีกต่างหาก... -"-
ไม่ค่อยจะหื่นเลยนะคะ -*-
มาบ่นเป็นเรื่องๆไป เริ่มจาก.....
ปลดแอกกะการสอบแล้วค่ะ หลังจากที่อ่านหนังสือแบบวันต่อวัน - -" แบบว่าใหม่สด อยู่เสมอ เอ...คุ้นๆมะ เหมือนขนมปังยี่ห้อหนึ่ง
คะแนนการเงินออกมาเป็นที่น่าพอใจค่ะ ต้องขอขอบคุณกำไรมานะที่นี้ด้วย...
สอบเสร็จก็จริง แต่ต้องมานั่งบ้ากะสัมมนาต่อ แบบว่าถามเองตอบเองค่ะ เก่งนะเนี้ยะ 55555
แล้วต้องไปทำงานอาสาสมัครกีฬามหาวิทยาลัยโลกต่ออีก ที่ธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
คือว่าไปทำก่อนหน้านี้แล้วค่ะ วันที่1กะ2 สิงหา แบบว่าไปแบบไม่รู้ตัว เหอะๆๆไปนอนที่ธรรมศาสตร์ซะงั้น
ห้องตั้งใหญ่ไปนอนกะพี่เจ้าหน้าที่2คน ไปตั้งแต่บ่ายโมง ได้นอนตี2 เกือบตาย เดินทั้งวันเลย
เด๋ววันที่ 7 สิงหา ต้องไปอีก ตอนเที่ยงคืนกว่าๆ รู้สึกว่าครั้งนี้จะมากันเยอะไปหมด
แต่ก็ดีหน่อย เดินทางใกล้นิดเดียว 15 นาที ถึงสนามบิน หุหุ ไฮโซป่าว...
พรุ่งนี้กะจะไม่ไปฟังที่อาจารย์ศิริจรรยาเรียกประชุม เลวค่ะเลว
เมื่อตอนเย็นไปกินส้มตำกะแอร์และพี่โยมา แบบว่า อ้อนวอนแกมบังคับมัน
เหอะๆๆ เพื่อนก็ปากพองจะตายอยู่แล้ว ไอ้เพื่อนก็ชวนอยู่ได้ 5555 แล้วแล้วไอ้แอร์ก็อดใจไม่ไหว กินด้วยซะงั้น
หุหุ ให้มันรู้ซะมั่งว่าใครเป็นใคร...เลวอีกแล้วค่ะ แบบว่าพวกอยากได้อะไรต้องได้ค่ะ ก็บอกแล้วว่าเลว
อืมอ้น เรื่องของมึงง่ะ ยังไงมึงก็ผิด โอเคมะ 55555
แก๊สโซฮอลก็ไม่ผิด 5555 เกิดมามีกรรมง่ะ กำไม่แบเลย คริๆๆ
ขำพี่โย "ถึงยังไงพี่ก็จะสู้...สู้ด้วยหัวใจที่แตกสลาย" 55555+++
ขอบอกว่าให้นึกหน้าเจ๊เค้าไปด้วยเวลาเค้าพูด เค้าชอบทำตาปริบๆ 5555
ตอนนี้เจ๊เหมือนเสี่ยเข้าไปทุกวัน ตัวอวบๆ หัวผมเหลือน้อยๆ 55555
8月1日 28 สิ่งที่ควรรู้
1. อย่าขับรถเร็วเกินกว่าที่เทวดาประจำตัวของคุณบินทันเป็นอันขาด -- เพราะจะเสียค่าปรับ...เชี่-
2. จงวางแผนล่วงหน้า : ฝนยังไม่ตกหรอกนะตอนโนอาห์สร้างเรือน่ะ -- ทุกอย่างต้องมีการวางแผน ออกแนวพวกจอมวางแผน 555
3. การแก้แค้นไม่ทำให้เรารู้สึกดีขึ้น เหมือนกับดื่มน้ำทะเลเวลาหิวน้ำนั่นแหละ -- บุญคุณต้องทดแทน แค้นต้องกินน้ำ แป่ว!!!
4. ความหมายของความสุขขึ้นอยู่กับสิ่งที่คุณอยากให้มันเป็น -- สุข-ทุกข์ อยู่ที่ใจ
5. “อย่ากลัวความฝันของคุณ: มันง่ายกว่าที่คิด” -- ไม่ฝันค่ะ แค่ตัวเป็นๆก็น่ากลัวจะแย่แล้ว -"-
6. นักวิทยาศาสตร์กล่าวว่า ทุกๆ 4 คน จะมีคนหนึ่งที่สติเพี้ยนๆลองเช็คเพื่อนคุณสัก3 คนสิ ถ้าทุกคนปกติดี ก็คุณน่ะแหละ -- อืม...น่าคิด
7. แบ่งปันรอยยิ้มของคุณให้กับทุกคน แต่ให้เก็บจุมพิตให้กับคนเพียงคนเดียว -- ค่ะ รักเธอคนเดียว ^^
8. บางครั้งวิธีช่วยที่ดีที่สุดที่คุณทำได้ก็คือผลักเขาแรงๆ(หมายถึงผลักดันให้เขาทำสิ่งที่ลังเลอยู่น่ะ) -- ไม่ใช่ไม่หมดไม่เลิกนะคะ หุหุ
9. น้ำตาจะให้คุณก็แค่ความเห็นอกเห็นใจแต่เหงื่อจะทำให้คุณประสบความสำเร็จ -- ไปเต้นแอโรบิคแล้วเหงื่อแตกแสรด ค่ะ
10. สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตนี้ไม่ใช่วัตถุ -- วัตถุโบราณ 555
11. มอบสองสิ่งให้กับลูกของคุณ อย่างหนึ่งคือรากฐานที่มั่นคงอีกอย่างก็คือ ปีกที่จะบินออกไปเอง -- การศึกษาคือรากฐานที่สำคัญของชีวิต (ออกแนวเสี่ยว)
12. การออกกำลังกายที่ดีที่สุดสำหรับจิตใจคือการก้มลงแล้วช่วยคนอื่นให้ลุกขึ้น -- คนล้มอย่าข้าม เหยียบให้ตาย หุหุ
13. คนคนหนึ่งอาจทำอะไรผิดพลาดได้หลายอย่างแต่มันจะกลายเป็นความพ่ายแพ้ไปจริงๆเมื่อเขาเริ่มโยนความผิดไปให้คนอื่น -- ทำผิดอย่าโบ้ยว่างั้น ทำอะไรไปก็ว่าไปตามนั้นค่ะ
14. เพื่อนแท้คือคนที่เชื่อว่าคุณเป็นฟองไข่ที่สมบูรณ์แม้ว่าจริงๆแล้วคุณจะมีรอยร้าวไปแล้วครึ่งหนึ่ง -- ความหมายก็คือ เพื่อนไม่ช่างจดจำความผิดเรา แต่ให้อภัยอยู่เสมอ
15. นี่คือวิธีที่จะรู้ว่าหน้าที่ของคุณบนโลกใบนี้จบสิ้นแล้วหรือยัง:ถ้าคุณยังมีชีวิตอยู่ มันก็ยังไม่จบ -- เรียนรู้ที่จะอยู่บนโลกนี้ค่ะ
16. ชีวิตเรียนรู้ได้จากการย้อนระลึกถึงแต่ชีวิตต้องก้าวไปข้างหน้า -- อดีตบอกความผิดพลาดที่คอยเตือนไม่ให้เราทำอีกค่ะ
17. การใช้ชีวิตอยู่บนโลกนั้นต้องเสียค่าใช้จ่ายแพงมากแต่เราก็ได้เดินทางรอบดวงอาทิตย์ฟรีๆเป็นของแถม -- ชีวิตต้องลงทุน และต้องรู้จุดคุ้มทุนว่าอยู่ที่ไหน ^^
18. ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่มนุษย์เราจะร่ำรวยความผิดพลาดเกิดขึ้นเมื่อความร่ำรวยเริ่มครอบครองมนุษย์ -- พ่อผมรวยคร้าบ!!!
19. เรารู้สึกดีที่มีความสำคัญ แต่ที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือเป็นคนดี -- ทุกคนต่างมีคุณค่าในตัวของเขาเอง
20. มีแต่ปลาตายที่ลอยตามน้ำ -- ค่ะ เป็นคนก็ดิ้นรนกันไป
21. คุณค่าของคนคนหนึ่งบอกได้จากวิธีที่เขาปฏิบัติต่อคนที่เขาไม่ต้องการ -- ตื้อเท่านั้นที่ครองโลกค่ะ
22. เงยหน้าขึ้นรับแสงตะวัน แล้วคุณจะไม่มีวันพบกับเงามืด-เฮเลนเคลเลอร์ -- ^^ ไม่อยู่ในความมืดค่ะ เพราะกลัว
23. คนอ่อนแอเท่านั้นที่ให้อภัยใครไม่เป็นการให้อภัยเป็นคุณสมบัติของผู้เข้มแข็ง -- รู้รัก ให้อภัยค่ะ -*- เกี่ยวมั้ยนั่น
24. คำว่าlisten (ฟัง)นั้นใช้ตัวอักษรชุดเดียวกับคำว่าsilent (เงียบ) -- อืม...ช่างคิดได้
25. ไม่มีผู้โดยสารบนยานอวกาศที่ชื่อว่า“โลก”พวกเราทุกคนล้วนแต่เป็นลูกเรือทั้งสิ้น -- เครื่องบินกำลังจะลงจอด ขอให้ผู้โดยสารทุกท่านรัดเข็มขัดด้วยค่ะ
26. ในโลกนี้ไม่มีคนแปลกหน้าสำหรับเรามีแต่เพื่อนที่เรายังไม่ได้พบเท่านั้น -- ไม่มีคนแปลกหน้ามีแต่คนหน้าแปลกๆ
27. เมื่อคุณพูดความจริง คุณไม่จำเป็นต้องไปนั่งจำอะไรทั้งนั้น -- ถูกๆๆๆต้องนะคร้าบ ความจริงเป็นสิ่งไม่ตายเพราะความจริงทำให้คนตายได้
28. เด็กๆต้องการความรักมากที่สุดเมื่อพวกเขาทำตัวไม่น่ารัก -- รักเด็ก หุหุ แต่ทำไมตอนนี้รักผู้ใหญ่หว่า...^^
ไปแระ สอบเสร็จแต่ชีวิตไม่เสร็จ
7月26日 อ่านไป...ไม่รู้ทำได้รึปล่าวเมื่อเช้าหลอนจัด ตื่น6โมงครึ่ง
ไม่ใช่อะไรหรอก อ่านหนังสือไม่ทันคร้า
มันสะกิดในฝันว่า...ระบบบัญชีรอแกอยู่ เหอะๆๆ หลอนจริงๆ
อ่านไปก็ทำได้หมด แป่ว!!! พูดแบบนี้อาจโดนไม่ใช่น้อย
ข้อสอบ เชี่- อะไรวะ (ไม่ได้ว่าอาจารย์นะคะ อย่าเข้าใจผิด)
ออกมาได้ แต่ไม่เป็นไรค่ะ มั่นใจว่าทำได้ 5555
กลับมาที่ห้อง ไอ้อ้นจะมาเอา SPSS
แต่ยังไม่ได้จัดการให้มันเลย
พรุ่งนี้นะอ้น วันนี้กูขอเล่นเอมก่อน หุหุ
ไปทำ care ที่สวนพระนคร แมนโครต
ต้องแบกกีต้าร์ไปเอง เหอะๆๆ ตัวก็ล่ำๆอยู่แล้ว
ยังทำกิริยาแมนอีก 5555 แต่หนูเป็นผู้หญิงนะคะ
ขากลับไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวกะแอร์ เกือบแล้วมั้ยล่ะ
เกือบปรี๊ดใส่เจ้าของร้าน
หนูสั่ง บะหมี่หมูน้ำตกไม่ใส่กระเทียมเจียวนะคะ
ทำต้มยำน้ำใสมาให้
พอดีเป็นแบบว่าพวกไม่ได้ดั่งใจ ก็จะไม่เอาง่ะ
เค้าก็เลยทำให้ใหม่...อืมจ้า ไม่งั้นเดือดค่ะ
เหมือนพวกเด็กมีปัญหาเลยเน้อ
เด็กมีปัญหา หาๆๆ แฟนไม่ได้เลยเธอ
หุหุ อะไรก็เข้าเพลง โฟร์-มด หมดเลย ^^
ไปแล้วค่ะ
7月24日 Examช่วงนี้อยู่ในโหมด -- เทศกาลสอบ--
สอบสัปดาห์กว่าๆ แต่ทำไมมันดูนานแสนนาน
อ่านหนังสือก็แบบ สด ใหม่ วันต่อวัน เหอะๆๆ
มันจะได้ไม่ลืมไง...
วันแรกสอบวิชา การบริหารการเงิน
อะนะ ออกมาจากห้องสอบเหมือนศพเดินได้เลย
ไอ้ที่อ่านๆไป ที่น้อยนิดอ่ะ ไม่ได้ช่วยอะไรมากเลย
เจอข้อสอบแล้วอึ้งค่ะพี่น้อง เพิ่งรู้ว่า
ข้อสอบเหมือนกะพี่ป.โทเลย แค่น้อยกว่า 10 ข้อเอง
อืม...นะ ไม่ได้ซีเรียสค่ะ เพราะเป็นคนหมู่มาก
ใครทำได้สิ...แปลก
วันนี้ก็เพิ่งสอบวิชาการบริหารงานบุคคลไป
อ่านจบไปรอบนึง (ดีนะที่จบเนี้ยะ) จบแบบเหมือนฝัน
หลับๆ ตื่นๆ ง่วงๆ สอบเสร็จปุ๊บ รู้คะแนนปั๊บ
ก็อย่างที่บอก อ่านไปกี่รอบ หรือจะอ่านไปดีขนาดไหน
คะแนนก็แหวกว่ายอยู่ที่ mean
ข้อสอบนกสีดำก็จริง (ข้อสอบกา)
แต่ 5 ตัวเลือก แถมตัวเลือกก็เหมือนถูกหมดเลย
100 ข้อ ตัวเลือก ก็ข้อละ 5 ตัว
อืม...คิดๆแล้ว ก็ 500 ตัวเลือก
คะแนนเลยชิวๆ -"-
พอสอบเสร็จไปปริ้นงานส่งอาจารย์
เล่นกันอีท่าไหนไม่รู้ โดนอ้นมันตบ
(นึกๆตอนนี้ก็ยังนึกไม่ออกว่าไปทำไร)
ไม่ได้ทำอะไรมันจริงๆนะ
ตบมาทีนึง เหมือนเพลงโฟร์-มด
เกิดอาการวิงๆ เธอจะรักกันจริงหรือปล่าวววว!!
รู้สึกอันหลังไม่เกี่ยว...
ขากลับ พอดีไอ้ไผ่เป็นสารถีดีเหลือเกิน
มาส่งถึงหอ และก็ชวนบวกบังคับมัน
ไปกินส้มตำ โอ้วว!! เกือบตาย
กินกัน2คน สั่งเหมือนไปหิวมาจากไหนไม่รู้
อิ่มมั๊กๆ เกือบคลานออกจากร้านเลยทีเดียว หุหุ
มันเห็นแก่กินจริงๆ
ช่วงนี้เหมือนจะลงแดง ไม่ได้เล่นเอมเลย ^^
แต่ก็นะ เล่นไปก็ใช่จะมีคนคุยด้วย แป่ววว!!! -"-
ไปแล้วค่ะ หนังสือรออยู่..
7月20日 Congratulationก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดีกับเพื่อนๆบัณฑิตใหม่
นังแสน อ้อ และก็แพม ขอแสดงความยินดี...
คุณคือคนเก่งของเรา ^^
ก็อะนะได้เกียรตินิยมอันดับ2กัน
ไปเจอมันที่สวนอัมพร ซึ่งคนที่ไปแสดงความยินดีก็หน้าเดิมๆค่ะ
พวกขาเหล้า 5555 กลับจากสวนอัมพรก็นั่งรถมาที่อนุเสาวรีย์
เหตุบังเอิยอะไรก็ไม่รู้ เจอ "เป้" ด้วย จากที่ไม่เคยเจอกันมา4ปี
เป้ก็ยังน่ารักเหมือนเดิมนะ หุหุ ^^
แล้วก็ไปต่อที่หอบุ๋ม เหอะๆๆ ก็ไม่มีที่ไปนี่นา ไปสิงที่นั่นที่เดียว
ไปถึงก็นอน นอน และก็นอน ไม่รู้เป็นไร ง่วงแต่เช้าแล้ว
ตื่นก็จะ2ทุ่มแล้ว ฝนดันตกอีก ตอนแรกจะไปร้องคาราโอเกะกัน
แต่ราคามันดันเพิ่มตั้ง1เท่าตัว เหอะๆๆ ไม่ร้องก็ได้วะ
เด๋วกลับห้องไปแหกปากกันเองก้ได้ ชิๆๆ
ก็หนีไม่พ้นร้านหมูกะทะ แต่ว่าไม่กินหมูนะ กินแต่กุ้ง
แต่ก็นะกินไปได้ไม่กี่ตัวก้อิ่มแล้ว
ไม่รู้เป็นไร - -" กินอะไรไม่ค่อยลง แล้วหญิงก็ตามมาคนสุดท้าย
แล้วมันก็เช็คบิลให้ อืมมม..นะ
เป็นแฟนฝรั่งมันดีอย่างนี้นี่เอง
ตอนกลับเดินแทบไม่ไหว อิ่มมั๊กๆ
แล้วก็แวะซื้อของกันที่มินิมาร์ทข้างล่างหอ
เบียร์4ขวด Spy 10 ขวด และก็อื่นๆอีกมากมาย
แต่มันอิ่มจัดง่ะ กินไปได้2แก้วเอง
ที่จริงก็ไม่ได้อยากกินหรอกแต่
ว่าซื้อมาแล้วไม่กินเนี้ยะมันก็ไม่ใช่ตัวช้านเลย หุหุ
นั่งโม้ นั่งเม้าท์ กันถึงเรื่องความหลัง
เหอะๆๆ คนแก่ก็อย่างงี้แระ
นอนก็ตี 3 กว่า... อืมนะ ตื่น เกือบ8โมง
ต้องรีบตื่นเพราะว่ามีติว finance ง่ะ
มันดักดานสุดๆ ไม่งั้นไม่ติวหรอก -"-
จะสอบแล้วววว!!! ก็สอบไป....อืมจ๊ะ
P.S. ไม่ต้องคิดมากนะคะไม่มีไรค่ะ แค่มันง่วงจริงๆเลยไม่ค่อยดีด๊า
(แต่ในใจเนี้ยะ...หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะเลยทีเดียว)
น้องหมีที่เขียนว่า I luv Australia น่าจะเป็น I luv TA มากกว่านะคะ ^^
ไม่เปลี่ยนใจแน่นอนค่ะ Believe in Me O.K.?
7月19日 Dateตาม Topic วันนี้ไปเดทค่ะ หุหุ
เจอกันเที่ยงนะคะ อย่าสาย...(ไม่รู้ใครจะสายกันแน่)
แล้วก็จะไปหาต่ายที่หอแถวๆจุฬา เพื่อไปงานรับปริญญาอีนังแสน
เจอกันประมาณบ่าย2นะเพื่อนๆ ต่อจากนั้นดึกๆคงไปต่อหอบุ๋ม
แถวๆรามค่ะ มีโปรแกรมกันว่าจะไปร้องคาราโอเกะ หุหุ
อีแสนตัวดีง่ะ "คีย์นรก" ใครร้องกะมันหรือมันร้องกะใคร คนนั้นตายหมด
เพื่อนแสนจบพยาบาลศาสตร์ (ไม่ใช่พยาบาลแสรดนะคะ)
แต่มันเป็นผู้...อันนี้คิดเอาเอง
ได้แฟนเป็นหมอมาเยอะแยะ
ทั้งเป็นเมียหมอ และเป็นสามีหมอ -"-
หลายวันที่ผ่านมาไม่ได้มาอัพสเปซมีเรื่องมากมายแต่...แต่ลืมค่ะ
มันเยอะเหลือเกิน
ช่วงนี้อัพถี่เกิน เพื่อนออยบอกว่า...
มึงจะอัพถี่ทำป๊ะอะไรนักหนาวะ กู Ment ไม่ทัน
หุหุ เอาน่าๆ เพื่อนช่วยๆกันทำมาหากินเนอะ
จะสอบแล้วหนังสือยังไม่อ่านซักตัว มีแต่หนังสืออ่านค่ะ
และยังมีเวลามานั่งอัพสเปซ อืมมม...ดีแท้
ไปแล้วค่ะ อ่านหนังสือๆ บวกกับ...ทำไมมันง่วงจังน๊า
ปล. ถึงใครบางคน รักและแสดงออกค่ะ ^^ 7月14日 ...เมื่อวานแต่งตัว2ชั่วโมง แต่ไปเรียนชั่วโมงเดียว
เฮ้อออ!! เวงกรรม ก็นะ ที่จริงเรียน 9 โมง
แต่ไปถึงห้อง 10 โมง (แบบว่ารู้กันกะอาจารย์ค่ะ)
เรียนระบบบัญชี ตื่น 8 โมงเช้า
อาบน้ำแต่งตัว นั่งรถ ไปถึงห้องเรียนก็10โมงพอดี
นั่งๆฟังอาจารย์ แป็บๆเค้าก็ปล่อย
มองนาฬิกาเพื่อน (เพราะตอนนี้นาฬิกาตัวเองเสียชีวิตอยู่...)
เหอออ!!! 11 โมงเอง ไม่น่ามาเลยตู (มันยังไม่สำนึกอีกว่ามันมาสาย)
กลับห้อง มาทานข้าว ไปตลาด (เหมือนแม่บ้านเลยเน้อ)
อยากกินน้อยหน่าเลยไปซื้อมาแช่ตู้เย็น
เสร็จก็แช่ผ้า แต่ซักตอนจะเที่ยงคืนแระ
แล้วก็รีดผ้า รีดแต่ละทีตายกันไปเลย เพราะว่ารีดยกตู้
เหอะๆๆ เหนื่อยๆๆ
แอบเบี้ยวน้อง ไม่ไปเปิดสายรหัส
เพราะว่า "จนค่ะ" เลยฝากขนมกะไอ้แอร์ ไปให้น้อง
เพราะถ้าไปเองเสร็จแน่ๆ 55555
พี่ติดไว้ก่อนนะคะ เพราะรู้ว่าคราวหน้าพี่รู้ว่าต้องมาชดใช้
เหอะๆๆ ตายแน่ๆ
ช่วงนี้มีสาวๆไปออกกำลังกายเป็นเพื่อน ^^
จากที่ปกติเป็นคนไม่มีใครคบ 5555
หรือว่าไม่คบใครกันแน่???
ขอแอบชมพี่คนนึง เอ...จะเรียกพี่ว่าเรียกน้าดีเนี้ยะ หุหุ
อายุเจ๊ก็คงเป็นน้องมาม๊าเราไม่น่าจะมาก
แต่สาวมั๊กๆ (หุหุ...หรือว่าชอบคนแก่ไปแล้วจริงๆ)
หน้าตา ผิวพรรณ เด้งมากมาย
แถมน่าตาสวยอีกต่างหาก อิอิ ^^ แต่ก็นะ ได้แค่แอบมอง
อิจฉาเล็กๆ น้าอายุขนาดนี้แระยังสวยไม่ส่างอีก 5555 จบข่าว...
วันนี้เรียน SA งงมากมาย
SA---คือวิชา วิเคราะห์และออกแบบระบบค่ะ
ทำไป งงไป เหอะๆๆ คิดเองแต่ตอบเองไม่ได้
และทันใดนั้นก็มีโทรศัพท์จากใครบางคนดังขึ้น....
แอมนั่งข้างๆ ถามขึ้นมาทันที
แม่ง...ทำไมมึงพูดเพราะจังเลยวะ ผู้ชายโทรมาอะดิ... แป่ว!!! -*-
ห่- กูพูดเพราะนี่ไม่ได้เลยใช่มะ (ก็บอกแล้ว...ว่าปกติถ่อยค่ะ หุหุ)
จะสอบอยู่แระ แต่หนังสือยังไม่อ่านซักตัว
แล้วพอจะถึงวันมันก็จะตายได้ เพราะอ่านไม่ทัน 5555
โดยเฉพาะวิชาการเงินอ่านไม่ออกค่ะ หุหุ
กำไรช่วยเพื่อนสาวด้วยนะคะ ไม่งั้นกูตายแน่ - -"
วันนี้ไอ้สุทักอีกแระ...
เฮ้ยๆๆ มึงๆ วันนี้ทำไมมึงดู
Just a lady จังวะ
(แสรด...เพื่อนเลวอีกแระ) ก็กูเป็นผู้หญิงนี่นามึง
มึงเข้าใจอะไรผิดรึป่าววะ ห่-....
อืมนะ เพื่อนตู
ไปแระค่ะ 7月12日 SAเมื่อวานแอบโดด -- Finance
เพราะว่าฝนตก...แป่ว!!! มันเกี่ยวมั้ยนั่น
ไม่ใช่หรอก แบบว่าขี้เกียจ 555
กลับมานั่งทำ Visio วิชา SA แบบว่ามั่วมากมาย
ทำมะเปง ที่สำคัญ ส่งวันพฤหัสนี้
บวกกับบัญชี ที่กำลังกระหน่ำชีวิต แต่ก็นะ...
เมื่อคืนนอนตี3กว่า...เพราะว่านั่งเล่นเกมส์กะนั่งฟังเพลง 55555
(แล้วมันก็จะมาบ่นว่านอนดึกทำงานไม่เสร็จ...เพราะว่ามันไม่ทำ - -")
เปลี่ยนเพลงในสเปซแระ เพลง "นิดนึงพอ"
ได้ฟังในไดอารี่ของใครบางคน ชอบมั๊กๆ
เลยหามาลงสเปซ หาฟังมานานแระ
รู้ว่าร้องยังไง แต่ไม่รู้จักชื่อเพลง -*-
แถมได้ file Mp3 มาด้วย หุหุ
ขอบคุณมากๆนะคะ
เพื่อนๆคะ รูปในโทรศัพท์เด๋ว save ลงแฟลชไปให้นะ
ส่งเมล์แล้วมันไม่ได้ซักที
ถึงไอ้แก้ว แมร่งกูก็หลอนมึงเหมือนกันหว่ะ 5555
กูมีจรรยาบรรณ ว้อย ไม่กินเพื่อน หุหุ
มึงไม่ต้องกลัวกู...เพราะกูกลัวมึงมากกว่า อิอิ
ไปแระค่ะ ไปนั่งบ้ากะการบ้านต่อ 7月9日 พาราด็อกซ์เพิ่งตื่นค่ะพี่น้อง เมื่อคืนไปดูคอนเสิร์ตที่คณะมาง่ะ
ก็นะงาน all day all night เสร็จสิ้นเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา
เมื่อวานที่คณะเลยจัดคอนเสิร์ตตามที่เคยทำมาทุกปี
ปีนี้เชิญวง "พาราด็อกซ์" มาร่วมฉลอง มันส์มั่กๆ
แต่เกือบไม่ได้ไปเพราะว่าฝนตกอย่างแรง
แถมจัดที่ลูปกลางที่คณะอีก
ฟ้าฝนช่างกลั่นแกล้งกันเสียจริง
นึกว่าจะเสียตังค์ค่าบัตรไปฟรีๆซะแล้ว
เพราะเมื่อตอนที่อยู่ปี1 (สมัยยังสาวอ่ะค่ะ)
จัดที่หอประชุมสถาบัน
นั่งดูคอนเสิร์ตตากแอร์ เย็นฉ่ำ แต่ปีนี้ดิ ดูคอนเสิร์ตตากยุง
แถมมีมดกัด ไส้เดือนออกมาแดนซ์ตามเสียงดนตรี
เหอะๆๆ หลอนจริงๆ เมื่อคืนถ้าใครใส่ผ้าไบไปนะ
เหอะๆๆ ต้องแช่ซัก3วัน เพราะมันเน่ามากๆ
โคลนเต็มเลย เสื้อผ้างี้ ยังกะไปเพ้นท์อะไรมาไม่รู้
หลากหลายลายกันไปหมด
ลายที่เสื้อจะแปลผันตรงตาม
จำนวนคนที่เต้นอยู่ใกล้ๆ และความมันส์ หุหุ
บางคนต้องยืนไว้อาลัยให้รองเท้า
เพราะรองเท้าเหมือนจะใช้ไม่ได้อีกต่อไป
ไม่ก็ขาดไปเลย
อืม...แล้วมันจะคุ้มมั้ยเนี้ยะ เพราะบัตรยังต้องซื้อเข้าอีก
เต้นมันส์เลยค่ะ ชีวิตไม่สิ้น
ก็ดิ้น แดนซ์ๆ กันต่อไป (แล้วมันเกี่ยวมั้ยง่ะ)
ไม่ได้เมานะคะแต่เต้นยังกะคนเมา 5555++
เพื่อนในห้องไปกัน 7 คน ไปปล่อยแก่ค่ะ
เต้นไปคันก็คัน แสบก็แสบ โอ้ย!!! เลอะกันไปหมด หุหุ
หลังจากที่คอนเสิร์ตจบ ก็ไปต่อที่ร้าน Sea True 2
ใกล้ๆกะมหาลัยนั่นแระ
แฟนนุ้ยไป stand by ไว้รอแล้ว
ไปกัน 10 คนรวมเพื่อนเมย์ กะแฟนนุ้ย
ไปตั้งแต่ตี1 บรรยากาศตอนแรกยังไม่คึก
นั่งมองหน้ากัน (ทั้งร้านมี10กว่าคน)
พอซักพัก...คนเต็มร้านเลยค่ะพี่น้อง
ไม่รู้มาจากไหนกัน
พอเริ่มกรึ่มๆ เริ่มมีการเนียนเกิดขึ้นค่ะ
โต๊ะข้างๆเป็น เชี่- ไรไม่รู้ ตอนแรก
มันก็นัวเนียกันอยู่กะ(ขอใช้คำไม่สุภาพนะคะ)...
เมียมันอยู่นี่นา (แต่ไม่รู้ว่าเมียจริงมั้ย)
แล้วมันก็เดินมาที่โต๊ะ จะมาขอเบอร์แอร์
แต่แอร์ยังไม่ทันได้ทำไรเลย
แม่ง...คว้างแก้วมาใส่แอร์
แต่ดีนะไม่โดนมัน ไม่งั้นไม่เหลือแน่นอน แสรดดด!!
ก็ธรรมดาอ่ะนะที่โต๊ะเรามีแต่สาวๆสวยๆ ทั้งนั้นเลย...หุหุ
โดยเฉพาะป้าอ้น
ขอบอกว่าป้าอ้นแอบเอ้กซ์แตกอยู่คนเดียว
ใส่เสื้อคอกระเช้า โชว์ไหล่มาเลยนะโว้ย!!! 55555++
แต่วันนี้ฮามั๊กๆ ไอ้สุบอกว่า..
"วันนี้กูขอเมา...เก็บศพกูด้วย"
เออๆๆ ตามสบายเลยมึง กูจัดการมึงเอง
พอเท่านั้นแระ เจ๊สุก็เอาใหญ่เลย
กระดกไม่ยั้ง...แล้วก็...มาวววววววว!!
แต่เจ๊แกก็มีสปิริตมากมายเลยนะว้อย
ยืนไม่ไหวแระ แล้วยังมาเต้นๆๆ คนที่ช่วยพยุงมันเต้น คือ...
ไอ้อ้อม (โปรดสังเกตตัวไอ้อ้อมกะตัวเจ๊สุ...)
และก็แอร์มาช่วยพยุงอีกคน
กรูนี่...ฮาแตก ท้องแข็งเลย
ก็ออกจะน่ารักง่ะ เพื่อนช่วยกัน2คน
พยุงเพื่อนอีกคนเต้น 55555+++
เสียดายไม่มีกล้องถ่ายภาพเก็บไว้
เอาไว้แบคเมล์ ไอ้สุ คริๆๆๆ
แต่ไม่ได้เมานะคะ เพราะปกติก็ไม่เมาอยู่แล้ว
ไปชงให้ไอ้คุณๆเพื่อนค่ะ จะเมาได้ไง
ทั้งคืนกินอยู่2แก้ว
ถ้าเมาก็ไม่ใช่กรูนะดิ 5555++
กลับตี4 ได้นอนตี5 เพราะต้องอาบน้ำก่อน
ไม่งั้นไม่ไหวแน่ๆ ซกม๊กสุดๆ
อีอ้น--บอกว่า "กูขอนอนไม่ใส่เสื้อแล้วกันนะมึง"
(ใส่ชั้นในอย่างเดียว)
เชี่- อืมๆๆ แล้วแต่มึงเหอะกูเข้าใจคนแก่ 55555
ไปที่ธรรมศาสตร์มาเมื่อวันอาทิตย์
ไปตั้งแต่ 7 โมงเช้า
ง่วงมากมายเพราะมัวแต่โทรศัพท์ หุหุ
กลับถึงห้อง ทุ่มนึงพอดี
เหอะๆๆ ไป12ชั่วโมงเต็ม
แบบว่าพี่ Taxi เหยียบมิดเลย มิเตอร์เลยพรุ่งปรี๊ด
สี่ร้อยกว่าบาท - -"
แบบว่ากว่าจะลงตัว ก็ปาไปบ่าย2แล้ว
เซร็งจิตเพราะไปถึงตั้งแต่8โมง
แล้วก้นั่งรอแบบเซร็งๆ ปวดจิต
สรุปว่าได้ดูแลนักกีฬายิมนาสติก
แต่ที่แอบหวังคือ กีฬาว่ายน้ำ อิอิ
(แอบหื่นเล็กน้อยถึงปานกลาง)
แต่ก็ดี อะไรก็ได้ขอให้ได้ทำ
ก็ชื่อก็บอกแล้วว่า "อาสาสมัคร"
ขากลับ แอบเคือง แมร่-
ลาดกระบังไม่ได้ข้ามสะพานไทย-ลาวนะเฟร้ย
โบกTaxi บอกว่า ไปลาดกระบังค่ะ
มันทำหน้าแบบมีปัญหา แล้วก็บอกว่าไม่ไปครับ
แสรดดดด!! เพราะว่าก่อนหน้านี้โดนสาวจุฬา
ฉกรถไปอย่างหน้าตาเฉย
พอคุณมันๆขึ้นรถไปแล้ว
แล้วยังมองมาเหมือนเยาะเย้ยอีก
แมร่- อย่าให้กูได้รียนอยู่ในเมืองบ้างแล้วกัน แอบเคือง
ก็นั่งรถตู้มาลงอนุเสาวรีย์
ระหว่างทางง่วงมากมายหลับง่ะ
แต่ปกตินั่งรถไม่ค่อยหลับ
พอถึงอนุเสาวรีย์ รีบหาของเปรี้ยวๆทานเลย
ไม่ใช่เมารถนะ แต่เมารัก 55555++
มันเกี่ยวมั้ยนั่น
ป่าวหรอกมันมึนๆ ง่วงๆ เลยซัดมะม่วงกะมะขามไป
สว่างเลย
เหนื่อยมากมาย...
มาเม้าท์มากมาย ไปแล้วค่ะ มีเรื่องฮามากกว่านี้ แต่ขี้เกียจเขียนแระ
7月7日 HBDสุขสันต์ในวันดีๆ Happy Birthday
วันนี้วันเกิดมาม๊าค่ะ
โทรไปอวยพรเค้าตอนเย็นๆแล้วง่ะ
ปกติไม่ชอบอวยพรคนแรกค่ะ
แต่ถ้าโทรไปดึกมากๆเค้าอาจจะนอนก่อน
ชอบอวยพรคนสุดท้ายมากกว่า
หุหุ วันเกิดปีนี้ มาม๊า 51 ปีแล้วนะขอพระเจ้าอวยพร
ให้มาม๊ามีความสุขมั๊กๆ สุขภาพกายและใจแข็งแรงร่ำรวย
มีเงินมีทองใช้มากมาย จะได้ขอใช้ด้วยคน ^^
คิดสิ่งใดขอให้สมปรารถนา รักมาม๊ามากค่ะ
มาม๊าเป็นคน -- น่ารักค่ะ บางคนอาจคิดว่าปากร้าย
แต่จริงๆใจดีมั่กๆ ไม่เชื่อก็ลองถามน้องๆนักเรียนดูสิ หุหุ
ถ้าเอ่ยถึงชื่อม๊าทีไรนะทุกคนร้อนๆหนาวๆ
แต่ที่จริงม๊าออกจะใจดี สนิทกะม๊าค่ะทำเหมือนเพื่อนกันเลย
ไม่ค่อยเรียกเค้าว่าแม่อ่ะ เรียกเธอกะเค้า
(ไม่ใช่คนทะลึ่งนะคะ...ก็บอกแล้วว่าสนิทกัน)
แม่ด่านี่ไม่คิดว่าเค้าด่า เพราะขำตลอด
(ไม่รู้ว่ามันบ้าไปแล้วรึป่าว...)
ม๊าไม่ชอบให้กอดเพราะว่าเค้าเขิน ^^
ปกติเป็นลูกติดแม่ค่ะ
กลับบ้านไปไม่มีใครคบเลยต้องเล่นกะม๊า 5555
เดินกะม๊าเค้าจะชอบถาม --
อาจารย์ที่โรงเรียน -- ลูกสาวท่านรองเหรอครับ
ม๊า -- ค่ะ ทำไมเหรอ
อาจารย์ที่โรงเรียน -- (ทำหน้าเหวอแบบไม่เชื่อ...) จริงเหรอครับ
ทำเองกะมือใช่มั้ยครับ
ม๊า -- (ขำใหญ่เลย) ใช่ค่ะ ทำกะมือจริงๆ ทำไมเหรอค่ะ
อาจารย์ที่โรงเรียน -- เหอะๆๆ ดูไม่เหมือนกันเลยนะครับ
ลูกสาวส้วยสวย ^^
ม๊า -- ขำแบบแอบปลิ้มนิดๆ ในใจคงคิดว่า
อาจารย์พูดจริงเหรอนั่น 5555+++
ไม่ก็เวลาไปเดินตลาด
(ชอบไปเดินตลาดกะม๊าค่ะเพราะว่าจะได้กินขนม อิอิ)
แม่ค้า -- ลูกสาวอาจารย์เหรอคะ
ม๊า -- ใช่ค่ะ ปกติมันไม่ค่อยได้กลับบ้าน
แม่ค้า -- มิน่าละไม่เคยเจอเลย ลูกสาวคนโตเหรอคะ
ตู -- (ทำหน้าแบบว่า...ตูหน้าแก่เหรอวะ..)
ม๊า -- อ่อ ป่าวค่ะ ลูกสาวคนเล็ก
แม่ค้า -- อ้าวเหรอคะ นึกว่าคนโต ลูกสวยนะคะ
ตู -- (อาจจะคิดว่าตูตัวไม่เล็กมั้ง --" ) แป่ว!!!!
ม๊า -- ค่ะ สวยเหมือนแม่ 555++
ตู -- เหอออออออ!!! มาม๊าช่างกล้าเน้อ...
ฝนตกแต่อยากกินต้มยำ --- ไปวิ่งกะม๊า แล้วฝนตก แต่ว่าเกิดอาการอยากกินต้มยำอย่างแรง
Me -- ม๊าๆ เค้าอยากกินต้มยำง่ะ
(ประกอบกับพี่สาวเอารถยนต์ไปไหนไม่รู้)
ม๊า -- (อาจจะคิดในใจ...มันไม่เห็นหรือไงฟระว่าฝนตก)
ป่ะ ไปตลาด
Me -- ทำหน้าตาเลิกลัก หุหุ ม๊าไปจริงดิ
ม๊า -- -- " เออๆๆ ไปๆๆเด๋วฝนตกหนักกว่านี้
Me -- ไปควบมอไซค์อย่างรวดเร็ว
พร้อมกะซ้อนมาม๊าไปตลาดด้วยกัน
พอถึงตลาดนะเกือบไม่ได้ซื้อเพราะฝนตกหนักมาก
แต่ก็ได้ของมาเต็ม แต่พอถึงบ้านม๊าก็บอกป๊าว่า...
คุณๆ ทำต้มยำให้ลูกสาวทานด้วยนะ
ป๊า -- อาจจะคิดในใจ เออ...โบ้ยกันนี่นา
ไม่ใช่ไรหรอกค่ะปกติป๊าเป็นคนทำกับข้าวค่ะ
ต้มยำนี่เค้าทำอร่อย แต่ก็อร่อยทุกอย่างแระค่ะ ทั้งป๊าทั้งม๊าทำ
ถึงว่าลูกตัวขนาดนี้ 5555++
แล้วก็ได้ทานต้มยำสมกับที่อยากกิน
เหอะๆๆ หนูรักป๊ากะม๊าที่สุดในโลก คร้า
เด๋วพรุ่งนี้ไปที่ธรรมศาสตร์ รังสิต ไปประชุมอาสาสมัครกีฬามหาวิทยาลัยโลก
7月4日 จาก Blog ที่แล้วจาก Blog ที่แล้ว
ต้องขอขอบคุณไอ้คุณๆเพื่อนทั้งหลายที่มาเม้นให้มากมาย
เริ่มจาก...
ไอ้แก้ว -- ที่บอกว่ายังไงๆกรูก็ยังเป็นกำนันของพวกมึงทั้งหลาย...
ไอ้หวาน -- เป็นห่วงกรูจริงๆ บอกว่าอย่าลืมนะ...อย่าลืมกลับไปซ้อมบอล (เชี่ย..)
ไอ้ออย -- มึงอย่านอนดึกนะ เด๋วไปซ้อมมวยไม่ไหว อืมมมมม...จ้า
ไอ้อ้น -- มันบอกว่า "มันเป็น ญ มาตั้งนานแล้ว อันนี้กูก็เพิ่งรู้"
ไอ้สุ -- "มึงเป็นแมนก็ยอมรับมาเหอะ อย่าเอารองเท้าสตรีมาปกปิดความจิงเลย
เพื่อนให้อภัยแล้ว " (แสรดด!!)
กรูไม่ได้เป็น"ผู้ชาย" ว้อยยย!!
กรูเป็น "ผู้เลส" เข้าจายม้ายยยยย!!!
เซร็งจิต จบข่าว
ช่วงนี้อาจจะเห็นอัพสเปซถี่หน่อยนะคะ เพราะว่ามีเรื่องราวมากมาย
ส่วนมากก็มาบ่นๆๆ แล้วก็ไป อิอิ
เริ่มด้วยอาการ "อกหัก"
เลิกกันแล้วค่ะ เลิกกันเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมาตอนบ่าย3โมง
อาจจะเป็นเวลาไม่นานที่เราคบกัน
เราไม่ผิด ไม่มีใครผิด เธอผิด ฉันไม่ผิด เราไปกันไม่ไหว
เพราะ.... แก๊สโซฮอลล์ผิด
ก๊ากกกกๆๆๆๆๆ
เหอะๆๆจะอกหักเรื่องไรล่ะ นอกจากหัวข้อสัมมนา
"พี่ต้องขอโทษน้องด้วยนะครับ เราไปกันไม่ได้จริงๆ"
"ไม่เป็นไรค่ะพี่ หนูเข้าใจ"
(กรูแค่รอคำตอบจากบริษัทมาสองสัปดาห์เองคร่ะ...เซร็งมั้ย)
แล้วก็ต้องตั้งหน้าตั้งตาหาต่อไป
แต่ด้วยพระเจ้าอวยพร...อธิษฐานอย่างหนัก
โทร.ไปหาพี่เลี้ยงด้วยอาการและน้ำเสียงเศร้าสร้อย
"พี่คะ...หนู hurt"
พี่เลี้ยงทำเสียงตกใจ
"เป็นไรมากรึป่าวคะ ไหนๆๆลองเล่าให้พี่ฟังซิ"
พอได้ยินดังนั้นมันก็เล่าๆๆใหญ่เลย --- พอเล่าจบ
มันก็ถามพี่เลี้ยงว่า
"พี่ๆ ที่บริษัทพี่มีโปรแกรมอะไรให้วิจัยเพื่อปรับปรุงให้ดีขึ้นมั้ยคะ"
"อ่อ...มีค่ะ
มีโปรแกรมอยู่โปรแกรมนึง เป็นโปรแกรมการคิดราคาสินค้าในบริษัท"
เหมือนเสียงสวรรค์ "จริงเหรอคะพี่"
(จากอาการที่เหมือนซังกะตาย...เป็นน้ำเสียงร่านขึ้นมาทันใด)
"ถ้างั้น ขอๆๆๆนะคะพี่ แล้วจะติดต่อ Boss พี่ได้ยังไง"
(มันทำเหมือนเขาจะให้แล้วยังไงยังงั้น)
เด๋วพี่ขอถามเค้าดูก่อนแล้วกันนะ ว่าเค้าจะว่ายังไง
ได้ๆๆค่ะ (ในใจมันนึกว่าชีวิตมันคงรอดแล้ว)
แต่ที่น่าเครียดกว่าคือ...แล้วป๋านวยจะให้ผ่านม้ายยยยยยยยยย!!!
นี่ดิ เฮ้ออออ!! คิดแล้วยิ่งกลุ้มกว่า
เมื่อวานนั่งอ่าน sheet การจัดการการเงิน
ปวดใจ...เริ่มนึกถึงชะตากรรมชีวิตตัวเอง
แง่ง...ไม่รู้เรื่องอย่างแรง อ่านไม่ออก
ตอนแรกคิดว่าเรียนภาคอินเตอร์นะเนี้ยะ
หุหุ แต่ค่าเทอมไม่ถึงหมื่น
ก็คือว่า sheet เป็นภาษาอังกฤษ
ข้อสอบเป็นภาษาอังกฤษ
เหลือแค่อาจารย์ไม่พูดภาษาอังกฤษเท่านั้น
เหอะๆๆตายแน่ ศัพท์เชี่- ไรวะ
ไม่เคยเห็น อ่านไม่รู้เรื่อง
ตายแน่กรู... - -"
เมื่อวานเอา SPSS ไปแจกผองเพื่อน
เป็นคนดีจริงๆ ซีร็อกให้แล้ว ยังต้องเอาไปส่ง
Delivery จริงๆ หนังสือห้าร้อยกว่าหน้า 11เล่ม
หนักมากมาย เด๋วสมัยหน้าจะลงสมัคร ส.ส. แระ
ไปเต้นแอร์โรบิค...
ทำไมช่วงนี้ครูสอนเต้นแอร์โรบิค sexy จังง่ะ
ใส่สายเดี่ยวตลอดเลย...แอบหิ่น
เฟิร์มมากมาย ขาวๆ อวบๆ คริๆๆ
--------------
คิดไปถึงไหนกันแล้วคะ...
แต่ว่า...อาจารย์เค้าอายุคราวๆเดียวกะมาม๊าเราเลยนะ
เป็นไรไปแล้วเนี้ยะ...หรือว่าจะชอบคนแก่ หุหุ
ไอ้อ้น...กรูคิดเหมือนแอร์เลยหว่ะ
แอร์ -- มองข้างหลังอีอ้นดูดิ สวยมั๊กๆ!!!
เพื่อนและกรู --(ทุกคนหันขวับไปที่อ้นทันใด)
เออหว่ะ ส๊วยสวยเน้อ ขาเรียวสวย
ขาวๆ ใสๆ ผมตรง ยาว สวย น่าจับ
แบบว่าเห็นหลังอยากเห็นหน้า...
เห็นหน้าแล้วอยากหงายหลัง
ก๊ากกกๆๆๆๆๆๆ (มันขำแบบไม่เกรงใจใคร)
หุหุ วันนี้แค่นี้นะ ไปแระ
7月1日 ทำไมน๊า...วันนี้อยู่ในโหมดหงุดหงิด -- status --->> moody --
เป็น หงิด ง่ะ ทำไมอาจารย์สั่งงานซ้ำซ้อนนักน๊า
จะเอาอะไรก็สั่งทีเดียวได้ม่ะค่ะ
อยากได้อะไรก็จะเพิ่มนั่นเพิ่มนี่
แถมสั่งงานงงๆ ทุกทีเลยอ่ะ เอเมน...
เจอเจ๊แกเทอมนี้เทอมสุดท้ายแล้ว...หลังจากที่เจอมา 2 ปีแระ --"
ช่วงนี้เริ่มสับสนกะชีวิตจัง!!!
ส้ม : ทำไมช่วงนี้มึงดูแปลกๆวะ ???
กรู : แปลกห่- ไรวะมึง !!!???
ส้ม : ร้องเท้ามึงทำไมดูหญิ๊ง หญิง วะ ห่-
กรู : แสรดดด!! แมร่- กูก็หญิงของกูแบบนี้แระมึง สวยแรดแบบนี้ทุกวัน
มึงอ่ะเป็นไรมากป่าวเนี้ยะ
ส้ม : กูไม่เป็นหรอก แต่กูว่ามึงเป็นนะ... เป็นผู้ชายอ่ะ - -"
กูมองยังไงๆ มึงก็เป็นผู้ชายหว่ะ !!! ^^
กรู : ไอ้ห่- เพื่อนแสรดดด!!! กูออกจะแรด สวย เริ่ด ขนาดนี้ เชี่- เพื่อนเลว
 ส้ม : หุหุ
 วันก่อน...เรียน Lab SPSS
คุยกันว่าด้วยเรื่องพี่บาสแต่งงาน แล้วก็พูดมาเรื่องของชำร่วย
แชมป์ : เฮ้ยมึง มึงๆๆ ของชำร่วยงานแต่งมึงอ่ะจะเอาแจ่วบองใช่มะ ??!!
[แจ่วบองคืออาหารแถวบ้าน--มันคือน้ำพริกนั่นแระ]
กรู : (ซึ่งไม่ได้เกี่ยวห่- ไรเลย กรูก็อยู่เฉยๆของกรูแล้วนะ...แล้วก็หันมาทำหน้างงๆ)
เออ เด๋วกูให้ปาป๊ากูทำให้ฝากในงานแต่งกูแระกัน ฝีมือป๊ากูเอง
(พูดไปเนียนๆตามน้ำ...ซึ่งคนจะแต่งด้วยกูยังไม่มีเลย...เพื่อนเลวอีกแระ -*-)
แชมป์ : เหอะๆๆ มึงกูพูดจริงๆนะ ตกลงมึงเป็นผู้ชายรึป่าวเนี้ยะ
กรู : (คิดในใจ...เพื่อนห่-... แมร่งเลวอีกแระ)
ไอ้เชี่- กูออกจะหญิงปานนี้ รึว่ามึงคิดว่ากูเป็นไรวะ (แสรด!แชมป์)
แชมป์ : เออหว่ะ กูนึกว่ามึงเป็นผู้ชายอ่ะ 55555+++
(มันขำใหญ่เลยนะ...)
กรู : (มองหน้าไอ้ห่- แชมป์ จากที่หน้าบานๆ เหลี่ยมๆของมันแล้ว
เหลี่ยมยิ่งกว่าบอดิการ์ดหน้าเหลี่ยม กลายเป็น " หน้าส้นตีน"
บวกกับอารมณ์ที่เหมือนเป็น... เ เ ค้ น ฝังหุ่น)
แชมป์ : กูถามมึงจริงๆ ไอ้ห่- มึงเป็นทอมรึป่าววะ !!??
กรู : (แค้นคูณ2) เฮี้- มึงดิ กูไม่ได้เป็นว้อย!!! ไอ้ห่า
(แต่มึงไม่ถามนี่นาว่ากูเป็นเลสรึป่าว คริๆ)
แชมป์ : อืมมม... ไม่รู้หว่ะกูมองมึงยังไงก็ว่ามึงเป็นผู้ชายหว่ะ
ออกจะแมน handsome ขนาดนี้ เหอะๆๆ
(แล้วมันก็เดินจากไปโดยเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น...)
กรู : - -" เพื่อนเลวววว!!
ช่างมันเหอออออออะ!!
แล้วก็มาว่าด้วยเรื่องเรียนพรุ่งนี้
ช่วงนี้เรียนเอาโล่ห์ค่ะ ใกล้ได้แระ เรียนสัปดาห์ละ6วัน
(แน่จริงเรียน 7 วันเลยดิ)
ถ้านับเรียนแลปด้วยก็เหมือนเรียน 9 วิชาเลยง่ะ
วันอาทิตย์กะจะให้เป็นวันว่างจะได้ไปโบสถ์อย่าสบายใจ
แต่ดันต้องมาเรียนซะนี่ แต่ไม่เป็นไรค่ะเพื่อพี่อาร์มหนูทำได้ คริๆๆ
(แล้วมันเกี่ยวห่-ไรวะ มั่วแระ หุหุ)
ติดต่อพี่รหัสไม่ได้เลยค่ะพี่น้อง
พี่เค้าคงไปรับรสพระธรรมอย่างสุดใจ
เลยไม่ติดต่อใครๆทางโลกเลย...
แล้วตูก็ซวยดิ หนังสือก็ไม่มี ตังค์ก็ไม่มีไปซีร็อก
ถ้าพี่เปลี่ยนเบอร์จริงๆก็อย่าลืมบอกน้องนุ่งมั่งเน้อ
คิดถึงนะเนี้ยะ
ตะกี้เบื่อจัดไม่รู้จะทำไรให้หายเครียดและเบื่อ
เดินๆในห้องแล้วก็ไปมุดตู้เย็น
ได้น้ำแดงเฮลบลูบอย น้ำแข็ง และก็โซดา
ก็เอามาชงๆ
แล้วก็มองเหลือบไปเห็นน้ำส้มที่ต้องผสมน้ำก่อนถึงจะกินได้
ก็เอามาผสมกะน้ำแดงเฮลบลูบอยและก็โซดา
รสชาติ...แมร่งถ่อย ส้-ตี- สุดๆ
(แต่ที่ถ่อยกว่าก็คือคนชง...มันช่างชงไปได้เน้อ...เวงกรรมแท้)
แต่ก็กินอยู่ดี เหอะๆๆๆ (แล้วมันจะบ่นทำไม)
ไปแล้วค่ะ มาอัพแก้เบื่อ เปื่อย เหนื่อย ง่วง
คร๊อก...ฟรี่... ZZZZZ....
6月28日 แบ่งปัน...ไม่ได้มาบ่นนะ หนูมาดีค่ะ
ตะกี้ไปทำแคร์มาที่ห้องพี่ชุ--พี่ชุคือพี่เลี้ยงเราเอง
กิจกรรมก็เหมือนเดิมแต่หนุกหนานกว่าเดิม...อิอิ
เพราะว่าวันนี้ได้นำเกมด้วยแระ มั่วกันไปหมด เหอะๆๆ
กินๆๆแระก็กินกันอยู่ 2 คน กะปอย
เพราะว่าคนอื่นๆเข้าพิธีฟาสหมด -- พิธีฟาสคือการอดอาหาร อธิษฐานให้คนรอด
แต่ที่ยังไม่เข้าเพราะมีเหตุผลบางอย่าง
อิ่มมั๊กๆ!! พี่เลี้ยงก็ดูแลดีจริงๆ ชงโอวัลตินให้กิน
แล้วก็ชอบเอาปีโป้มาล่ออยู่บ่อยๆ หุหุ
ชอบๆๆขนมหลอกเด็ก หลายสีดี ชอบกินสีแดง
ขอขอบคุณป้าชุมาด้วยโอกาสนี้นะคะ
เรียน Bible เรื่อง ทำไมเราจึงต้องมีเพื่อน
ได้อ่านพระคำภีร์บทนึงไม่ได้เกี่ยวไรกะเรื่องเพื่อนเท่าไหร่
แต่ก็น่าสนใจ
1 โครินธ์ 13 : 4-7
4 ความรักอดทนนานและกระทำคุณให้
ความรักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว
[ Love suffers long and is kind; love does not envy;
love is not parade itself, is noy puffered up;]
5 ไม่หยิ่งผยอง ไม่หยาบคาย ไม่คิดเห็นแก่ตนเองฝ่ายเดียว
ไม่ฉุนเฉียว ไม่ช่างจดจำความผิด
[Does not behave rudely, does not seek its own,
is not proveked,thinks no evil;]
6 ไม่ชื่นชมยินดีเมื่อมีการประพฤติผิด
แต่ชื่นชมยินดีเมื่อประพฤติชอบ
[ Does not rejoice in iniquity,
but rejoices in the truth; ]
7 ความรักอดทนได้ทุกอย่างแม้ความผิดของคนอื่น
และเชื่อในส่วนดีของเขาอยู่เสมอ
และมีความหวังอยู่เสมอ และทนต่อทุกอย่าง
[ Bears all things, believes all things hopes all things,
endures all things.]
วันนี้แบ่งปันแค่นี้ค่ะ ใครมีอะไรดีๆก็เอามาบอกกันได้นะคะ ไปแระ บ้ายบาย
God Bless You
6月23日 ฝนตก...เปลี่ยว-เหี่ยว-เหงาไม่รู้จะเริ่มเขียนจากตรงไหนก่อนมีเรื่องบ่นมากมาย หุหุ
ชอบมีเรื่องกะตัวเองคริคริไม่ชอบมีเรื่องกะชาวบ้าน
แต่เมื่ออาทิตย์ที่แล้วเบื่ออาจารย์มากมาย
ปกติก็ไม่ค่อยจะอยากมีเรื่องกะใคร อารมณ์ขึ้น วีนแตก สติไม่อยู่กะเนื้อกะตัว
จะเรื่องอะไรล่ะก็เรื่องตารางเรียนเหมือนเดิม ชีวิตนี้มันจะอะไรนักหนาวะ ห่-....
ก็อาจารย์มาเบียดเบียนตารางเรียนหนูทำไมคะ
เค้าจัดมาให้ก็ดีแล้ว นี่ก็มัวแต่จ้องจะหาเวลาว่างนักศึกษา
ใครไม่ว่างเหมือนเค้าก็อีกโดยไม่มีเงื่อนไขอ่ะ แสรดดดดด!!!
ก็อาจารย์บอกจะเปิดรอบเพิ่มเองไม่ใช่เหรอคะ
ความจำก็ไม่ได้สั้นนี่นาแต่ทำเหมือนจำไม่ได้ซะงั้น
ที่อาจารย์ย้ายวันมาสอนก็เพราะว่านักศึกษาอีกห้องติดเรียนวิชา Excel
คือเค้าคิดว่าวิชานี้เป็นวิชาที่สำคัญที่สุดรองจากวิชาเค้ามั้ง...บอกว่าวิชานี้สำคัญมาก
เอาไปใช้ทำงานได้
อืม...วิชาอื่นใช้ทำงานไม่ได้เลยยยย...
เรียน Excel สำคัญมาก มากพอๆกะน้ำเปล่าที่ขาดไม่ได้ในชีวิต...
อาจารย์คงขาดความอบอุ่นรึป่าวไม่รู้...บอกว่าวันนี้ทำไมมาเรียนของครูน้อยจังค่ะ - - "
ไม่เห็นความสำคัญของวิชาครูเหรอคะ วิชาครูเป็นวิชาหลักนะไม่ผ่านไม่จบ...
เวง...แล้วไม่ผ่านวิชาอื่นก็จบได้เหรอค่ะ คิดมาได้
แล้วมาบอกว่าพวกที่ไม่มาเรียนวิชาครูวันนี้ เอาเป็นว่าสอบ 100% แล้วกันนะคะ
ข้อสอบไม่เหมือนเพื่อน อาจารย์คนอื่นคุมสอบแทน ไม่ผ่านก็อย่าว่าครูแล้วกันนะคะ
ดูดิ...(อย่าไปคาดหวังกับความยุติธรรมบนโลกนี้) อันนี้เค้าเรียกกลั่นแกล้งกันชัดๆ
ก็นะอาจารย์ ชาวบ้านเค้าไม่ได้มาเรียนวิชาอาจารย์วิชาเดียวนะคะเข้าใจไรผิดรึป่าว...
อย่างที่บอกข้อสอบไม่เหมือนเพื่อน
ถึงจะเขียนเหมือนวิทยานิพนธ์ขอกระดาษเพิ่มแค่ไหนน้ำท่วมทุ่งหรือท่วมทั้งโลก
อย่างมากก็ได้แค่...C (C นี่คือมากสุดแล้วนะ)
แล้วก็เลยคุยกะอาจารย์ที่สอนตารางปกติซึ่งเค้าไม่ได้ผิดเลย
เป็นอาจารย์พิเศษ เค้าบอกว่าได้ๆๆเด๋วพี่มาสอนให้วันอาทิตย์แล้วกันนะครับ...
หุหุ คนอะไรหน้าตาดีแล้วยังใจดีด้วย
ไม่ใช่ไรหรอกอยากเรียนวิชานี้ (วิชาลอจิสติก)
ก็เพราะว่ามันเปิดเทอมแรกเทอมเดียว
ที่สำคัญตูอยู่ปี4แล้ว หมดสิทธิ์เรียนแล้ว... วีนแตกกกกกกกค่ะ
เลยโทรไปเม้าท์กะมาม๊า มาม๊าบอกว่า...
ไม่เป็นไรหรอกช่างอาจารย์เหอะเราเป็นผู้น้อยก็ยอมรับสภาพ...แป่ววว!!!
ก็จะให้ทำยังไงได้ล่ะจริงมั้ย
แล้วก็คุยเรื่องสัพเพเหระ
มาม๊าบอกว่าเนี้ยะลูกน้องชายเค้า(ลูกน้านั่นเอง)อยากจะมาอยู่ที่บ้านด้วย
แล้วเราก็ขำบวกกับแอบอ้อนนิดๆว่า
โห!!! มาม๊าอย่างงี้เค้าก็แย่เลยจิ เด๋วพอน้องมาเค้าก็ไม่ได้เป็นลูกคนเล็กแล้วอ่ะ
มาม๊ายังจะรักเค้ามั้ยอ่า...(ดูมันเด็กขี้อิจฉาจริงๆ)
เหอะๆๆแต่ก็ไม่ได้มีไรหรอกพูดเล่นๆขำๆ แล้วก็ถามมาม๊าว่า...
เออ...ม๊าแล้วน้องเค้าอยู่ชั้นไหนแล้วอ่ะ
มาม๊าบอก ป.6แล้ว เหอออออ!!!???ตูแก่ขนาดนี้เลยเหรอ
เพราะเมื่อก่อนยังเห็นมันตัวเล็กๆ วิ่งเล่นอยู่เลย -*-
เมื่อวานไปนั่งกินส้มตำคนเดียว...(อาการเปลี่ยวเริ่มกำเริบ)
ไม่ใช่ไรหรอกก็กะไปเดินตลาดหาของกินเป็นธรรมดาชีวิต
ที่ไปไหนมาไหนคนเดียวอยู่แล้ว... - -"
แล้วฝนดันตกร่มก็ไม่มีหิวก็หิวเลยเดินเข้าร้านส้มตำ(ไปแบบไม่ได้คิดมาก่อน)
ไปนั่งกินส้มตำคนเดียวเพราะโทรศัพท์ก็ไม่ได้เอาไป
เพราะไม่มีใครโทร.หาอยู่แล้ว 55555
จนบางทีคิดว่าโทรศัพท์ตูเสียรึป่าววะ
ไม่มีโทรศัพท์ก็ไม่รู้จะชวนใคร
โต๊ะข้างๆเค้ามากันเป็นฝูง...เฮ้อ
อย่างนี้นี่เองผู้คนรอบข้างมากมาย แต่ทำไมมันยังเหงาก็ไม่รู้นะ
กลับมาออนเอม เพราะว่าช่วงนี้งานเยอะแสรดดดดดดดด!!!
นอนตี4 2วันติด เมื่อคืนนอนเร็ว...เที่ยงคืนเอง
ออนเอมคุยกะออย
ก็ไม่ใช่ไรเข้าสิงหรอกแค่อยากพูดเพราะๆกะมันเท่านั้นเอง
เพราะพูดกันอยู่ทุกวันนี้ถ่อยสุดๆ
แล้วมันเห็นพูดแปลกๆ (พูดสุภาพขึ้นนิดหน่อยเอง...)
มันเลยสงสัยว่าเป็นไรมากรึป่าว!!!!
คนเรามันจะเปลี่ยนแปลงชีวิตให้ดีขึ้นไม่ได้รึไง
แล้วก็คุยๆกันว่าอยากไปบริจาคอวัยวะ
บริจาคทั้งร่างกายเลย
เหล้าก็จะไม่กินแระ (ทำดีไม่ต้องอายใครสแนคแจ็คสนันสนุนคนทำดี)
แต่ไม่รู้จะทำได้รึป่าวนี่ดิ คริๆๆ
แล้วก็คุยไปคุยมาวกมาเรื่องช่วงนี้มันเหงาๆเปลี่ยวๆยังไงไม่รู้เหมือนอยู่คนเดียว...
ซะงั้นไปเพื่อนช้าน
ก็เลยบอกมันว่า...
เฮ้ย!!มึงไม่ได้อยู่คนเดียว...มึงยังมีกูตัวเป็นๆอยู่กะมึงนี่ไง
คงทำให้มันรู้สึกดีขึ้นมาได้นะ... You never walk alone
(แต่ว่าเราเป็นเด็กผีนะคะ Love me Love Man U)
เรื่องราวมีแค่นี้แระ ช่วงนี้ชีวิตกำลังกลับเข้าสู่ภาวะปกติโหมด Busy ตลอดกาล 5555
ไปแระค่ะ เปลี่ยวๆเด๋วมาเขียนใหม่
6月12日 กีฬามหาวิทยาลัยโลกวันนี้พระเจ้าอวยพรรึป่าวไม่รู้...อาจารย์ไม่มาสอนอีกแล้วติดประชุมอ่ะ เย้ๆๆๆๆๆ
ว่างทั้งวันถ้าไม่ติดที่ต้องไปประชุมอาสาสมัครกีฬามหาวิทยาลัยโลก
ต้องไปที่ตึกอธิการตอนบ่าย ร้อนแสรดดดดดดดดด!!!!
ประเทศไทยไอเลิฟยูจริงๆ ไปกะนังสุมัน
ไปถึงก็เม้าท์แตกเพราะว่าในห้องไปกัน5คน
เหมือนไม่เคยเจอกันมาชาตินึง
พอนั่งฟังไปฟังมาเริ่มงงอาจารย์ อาจารย์ไปตกลงกันให้ดีก่อนดีกว่ามั้ยคะ
มานั่งแลกเปลี่ยนทัศนคติให้นักศึกษาฟัง ยิ่งฟังยิ่งงง
ก็เรื่องหน้าที่ของอาสาสมัครนี่แระ เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
เพราะปกติก็ไม่มีการชี้แจงรายละเอียดอยู่แล้ว
ดีหน่อยที่เราได้หน้าที่ ที่น่าจะ confirm แล้ว ว่าทำหน้าที่สื่อสารไอที
สื่อสารไอทีคืออะไรทำไมชื่อไม่คุ้นจัง
มันก็คือถือวิทยุสื่อสารพูดคุยกะเพื่อนๆอาสาสมัครนั่นเอง
ว่าที่ไหนมีปัญหาไร ให้ช่วยแก้ไขตรงไหน
แล้วจะได้ส่งเจ้าหน้าที่ไปช่วยเหลือ ประมาณนี้แระมั้ง
ประชุมเสร็จก็ไปทำเรื่องเบิกค่าเทอม
ทำไมปีนี้มันแปลกๆวะ รู้สึกสะดวกขึ้นกว่าเดิมมาก
ไม่ต้องเอาใบเสร็จจากธนาคารมาก็ได้
แต่เมื่อปีที่แล้วดิ แสรดดดดดดดด!!!!
อยากจะด่าเจ้าหน้าที่แมร่ง ถ้าไม่มีใบเสร็จก็ทำไรให้ไม่ได้หรอกครับ
ต้องไปหามายืนยันให้ได้ว่าจ่ายตังค์ไปแล้ว
แมร่ง มหาวิทยาลัยด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนะเฟร้ย!!!
แค่ค้นข้อมูลจากดาต้าเบสว่านักศึกษาคนไหนลงทะเบียนไปแล้วมั่ง
แค่ใส่รหัสนักศึกษาแค่นั้นเองข้อมูลทุกอย่างก็จะขึ้นมา
เพิ่งนึกได้ตอนปีนี้มั้ง หรือว่าโดนนักศึกษาด่ายับไปแล้วถึงเพิ่งทำก็ไม่รู้
แต่ไม่เป็นไรช่างเหอะปีนี้มันทำดีขึ้นแระ
ดูทีวีดีก่า ไปแระค่ะ
ดี๊ด๊าวันนี้เพิ่งมีโอกาสได้ออกไปไกลจากประตูห้อง เพราะไปเรียนวันแรก
รู้สึกตื่นเต้น เขินๆ บอกไม่ถูกยังไงไม่รู้ (ทำตัวยังกะเป็นเฟรชชี่)
ไปถึงห้องเรียนคนแรก (รู้สึกผิดมากๆ --" )
เพื่อนๆหายศรีษะไปไหนก็ไม่รู้
เจอเพื่อนคนแรกคือ ก็อต ตามมาด้วยเจี๊ยบ และก็ไอ้แชมป์
จากนั้นมันมาจากไหนกันไม่รู้มาเป็นฝูงเลยทีเดียว
ตื่นเต้นๆ เจอเพื่อนๆวันแรก (แต่เค้าเปิดเทอมกันมาอาทิตย์นึงแระ...มันเพิ่งมาเรียน)
แต่ละคนสวยๆกันทั้งนั้น (ตูชมจริงๆนะมึง) เริ่มจาก..
กำไร --โอ้ววว!! คนไรวะสวยจังถึงจะเข้มมมม!!
แต่ก็สวยง่ะ สงสัยช่วงนี้อยู่ในช่วงอินเลิฟ
ต่อมาเป็นอีสุ -- มันผอมหว่ะ ไปทำไรมาวะ
หรือว่าช่วงนี้อยู่ในช่วงลุ่มๆ ดอนๆ กะความรักก็มิทราบ
แต่ดูดีกว่าเมื่อก่อน...สวยแสรดดดด
อ้อม -- กุดีใจกะมึงด้วยนะที่ถึงคับ A แล้ว หุหุ
ออย -- ใครทำไรกะผมมึงมาวะ รู้สึกว่าไปตัดผมมา2รอบ
ช่างฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องเหรอวะ
อีอ้น -- หน้ามึงยังแก่เหมือนเดิมเลยนะ แสรดดดดดด
แอม -- มันก็ทำตัวให้สวยอยู่แล้ว ก๊ากกกก!! (ดูมันว่าเพื่อน...)
อุ่น -- คนไรหน้าเด๊กเด็ก น่ากินจริงๆ คริคริ
เบ็นซ์ -- กับทรงผมใหม่ที่ไม่ได้เต็มใจเลย
ดูหน้าเด็กไปเลยนะตัวเอง น่ากินอีกคน
โอ้ยย!!และอีกมากมาย ทักกันไม่หวาดไม่ไหว
วันนี้เรียนการเงินกับอาจารย์กุลกัญญา อาจารย์เปลี่ยนไป โหดสุดๆ
(แต่ไม่เหมาะกะหน้าตาอาจารย์เลย...) โหดแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
นั่งเรียนถึง6โมงกว่าๆ หิวข้าวสุดๆเพราะตอนกลางวันไม่กล้าทานข้าวเพราะ...กลัวใส่กระโปรงไม่ได้
เป็นจิตไปแล้ว... กินนมกะโยเกิร์ตไป เลยหิวโครตๆ
น้องฝน--น้องฝนคือน้องรหัส เอาสมุดมาให้บอกว่าน้องพลอย (น้องพลอยคือหลานรหัส)
ฝากสมุดมาให้2เล่ม ก็สวยดี และน้องฝนเพิ่งไปเที่ยวมา เลยซื้อโปสการ์ดมาฝาก
น้องบอกว่า--พี่ๆ เราได้น้องรหัสผู้หญิงนะ น่ารักโครตๆ เพื่อนฝนบอกว่าดีใจด้วยนะที่สายเรามีคนขาวแล้ว... อืม --"
เรียนเสร็จก็ไปเดินตลาดนัด ไปซื้อของขวัญให้กำไรมัน
เพราะวันนี้วันเกิดมัน happy birthday นะเจ๊ แก่ตามกันมาเลยทีเดียว
เดินตลาดนัดเสร็จก็มีเซอร์ไพรซ์ จากผู้ชายของกำไร
ก็โจมันอุตส่าห์ ถ่อสังขารมาถึงที่ลาดกระบังเพื่อมาเลี้ยงวันเกิดว่าที่แฟน
ก็ไปกินส้มตำกันที่ร้านประจำ อิ่มโครตๆ เกือบเสียชีวิตคาร้าน กินกัน5คน สั่งยังกะกินกันเป็น10 อืม
มันคุยกันกระหนุงกระหนิง
ทำให้เพื่อนๆที่ไปด้วยอิจฉาตาลายเลยที่เดียวเพราะมองไม่เห็นตัวทั้งคู่
มืดสุดๆ (มันว่าเพื่อนนี่หว่า)
Thanks ๆๆ ว่าที่แฟนกำไรด้วยนะ
กลับมาหอก็มานั่งอืดซักพัก เพราะทำไรไม่ได้แล้ว
เม้าท์โทรศัพท์...อัพสเปซ แล้วพรุ่งนี้ก็ต้องไปเรียน ขี้เกียจจัง!!
ช่วงนี้เป็นไรไม่รู้นอนไม่หลับนับแกะเป็นฝูงก็ยังไม่หลับอยู่ดี
คงเป็นโรคจิตไปแล้วมั้ง...เมื่อคืน ตี 3 มั้ง ถึงจะหลับลง
พรุ่งนี้ต้องเตรียมรูป กะ สำนำบัตรประชาชนไปด้วย
เพราะอาจารย์นัดประชุม staff กีฬามหาวิทยาลัยโลก ที่จัดที่ธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
ต้องเอารูปที่สวยที่สุดในชีวิตไป
เพราะเด๋วนักกีฬาเห็นรูปที่หลอนๆ เค้าอาจจะไม่อยากกลับมาที่ประเทศไทยก็เป็นได้
หมดเรื่องเม้าท์ ไปอาบน้ำ ดูทีวีดีก่า ไปแระค่ะ
|
|
|
